Het is nu bijna anderhalf jaar geleden dat Dries en ik de Iditarod tot een goed einde brachten. Ondertussen zijn we beiden onze eigen weg een beetje gegaan. Dries is ongestoord blijven verder avonturieren en ziet ondertussen alle Noordelijke uithoeken van de wereld. Ik heb mijn studies met succes verder gezet.
Toch raakte de musher in mij wat verveeld. Mijn ziel was rusteloos tijdens het urenlange blokken. Mijn gedachten dwaalden af naar daar waar alles wit is. Ik begon het mushen elke dag een beetje meer te missen. De honden, de natuur, het onbekende en het avontuur. Elementen die meer dan een jaar mijn leven hadden bepaald. Elementen die nu nauwelijks een plaatsje hadden.
En zo, enkele toevalligheden later, ontstond Mushing for MS. De call of the wild is te sterk. Volgend jaar trek ik opnieuw 6 maanden naar Alaska om een vervolg te breien aan mijn avontuur en het in vervulling gaan van een kinderdroom. Ik voel dat dit hoofdstuk nog niet is afgerond. Nu is het tijd om de vruchten te plukken van het harde werken in het verleden. Oké, concreet, volgend jaar doe ik mee aan de twee zwaarste en langste sledehondenwedstrijden ter wereld, de Yukon Quest en de Iditarod.
Mijn mama heeft MS en al enkele jaren wil ik op mijn manier iets voor haar doen. Toen ik 18 was en al aan expedities begon te denken was mijn idee de tocht aan mensen met MS op te dragen. Ik wou de parallel trekken tussen gewild avontuur opzoeken en de uitdaging met de natuur aangaan en je overgeven aan haar grillen en onvoorspelbaarheden en anderzijds dezelfde elementen ongewild opgedrongen krijgen, voor altijd.
Ik wil mijn tochten door het ijzige Noorden opdragen aan mensen met MS. Elke dag zetten zij hun eigen tocht verder, op hun eigen nederige manier. Elke dag opnieuw leveren zij hun eigen topprestaties, zowel fysiek als mentaal. Ik zou graag meer respect, begrip en waardering voor mensen met MS verspreiden.
Ondertussen is er ook een nieuwe website: www.samdeltour.be . Daar zal je alle nieuwtjes over dit volgend avontuur kunnen volgen. Een blog moet dit avontuur tot bij jullie brengen. De parallel met MS zal centraal staan.
Sam

Amai Sam, chapeau. Wij zullen uw avontuur weer op de voet volgen.
Groetjes Annelies, Bjeurn, Liv en Vic
Comment by Annelyse — August 18, 2009 @ 12:42 pm